Millilik adına çıkarcı bir söylem yetişen nesli hızla milli olmaktan da uzaklaştırıyor. Kendi milletine de yeri geldiğinde en ufak bir fedakarlığı göstermeyen bencil bir kişilik ortaya çıkarıyor. Millet adına yüklenilmesi gereken sorumluluğu da bir angarya gibi gösteren, mümkünse her türlü vatan borcunu atlatmaya çalışan, kendince “uyanık” bir karakteri besliyor.

Bu karakterden haramı yakaladığında helale hiç bakmayan, her türlü yolsuzluğu kendine hak gören bir siyasal, ekonomik ve toplumsal davranış modeli ortaya çıkıyor. 100 yıllık milli-ulusalcı eğitimimizin ortaya çıkardığı nesiller maalesef bugünkü hali pür melalimizin en önemli sebeplerinden biri. Yeri geldiğinde mülteciye karşı, başka milletlere karşı sergilenen duyarsızlık birbirimize karşı merhametsizliğe, acımasız ve kıran kırana bir kurt-kurda rekabetin başka bir tezahürü oluyor.

Çok şükür Türkiye bundan ibaret değil. Genel eğitimimiz böyle bir karakter yetiştirmeye teşne olsa da rabbimizin bu milletin bağrına yerleştirmiş olduğu şiarlar birer eğitim kurumu gibi bambaşka bir insan tipi yetiştiriyor: İyi insanlar, iyilik için koşuşan insanlar, iyilik için birbirleriyle yarışan insanlar var. Rabbimizin yerleştirdiği ve birer eğitim gibi çalışan kurumlar: Ramazan, Zekat, infak ve Kurban gibi ibadetler. Bu dini ilik ilik sökmeye çalıştılarsa da milletin hücrelerine kadar sinmiş bu kurumlar sökülüp atılamadı ve bu toplumun millet olma vasfı bu kurumlardan ihya oldu.

Kurban bayramı yaklaştığında dünyanın her tarafına kurban organizasyonları için koşuşan ve Türk milletinin kurban köprülerini dünyanın özellikle mağdur, mazlum ve yoksul coğrafyalarına kuran büyük bir gönüllü ordusunun faaliyetleri ortaya gerçekten muhteşem bir manzara çıkarıyor. Son otuz yılda Türkiye’den dünyanın dört bir yanına uzanan insani yardım ve kurban faaliyetleri, aslında çok daha derin bir toplumsal ve ahlâkî dönüşümün göstergesidir.

Bugün Türkiye merkezli vakıf ve derneklerin Filistin’de, Gazze’de, Arakan mülteci........

© Yeni Şafak