“Çağdaş İslam düşüncesi” terkibi (6)

Türkiye’de son kırk yılda, ama bilhassa bu kırk yılın ikinci yarısında klasik İslam düşüncesinin kaynaklarıyla irtibat hatırı sayılır derecede güçlendi. Bunda ilahiyat fakültelerinin yoğun mesaisinin, TDV İslam Ansiklopedisi çalışmasının, klasik kaynakların tercüme edilip yaygın bir şekilde okunmaya başlamasının ciddi etkisi olduğu söylenebilir. Bu gelişme pek çok açıdan tahlil edilebilir. Fakat genelde çağdaş İslam düşüncesinin, özelde Türkiye’de İslam düşüncesi kapsamında değerlendirebileceğimiz fikriyatın serencamı açısından sözünü ettiğimiz gelişmenin hususi bir önemi var. İslam düşüncesi çalışmaları ilk kez gündemini klasik kaynakların muhtevasından almaya ve kelimenin hakiki anlamıyla nazarî sorunlarla ilgilenmeye başladı. Önceki yıllarda ağırlıklı olarak edebiyat eserlerinden, gündelik siyasetten veya tercüme edilen eserlerden devşirilen gündem, yerini klasik dönemde kaleme alınmış kelam, felsefe ve tasavvuf eserlerindeki nazarî bahislere bırakma eğilimine girdi. Eşarî, Mâtürîdî, Fârâbî, Âmirî, İbn Sînâ, Cüveynî, Gazzâlî, Fahreddin er-Râzî, İbn Rüşd, Âmidî, İbnü’l-Arabî, Konevî, Tûsî, Ebherî, Kâtibî, Teftâzânî, Cürcânî, Molla........

© Yeni Şafak