Karacaoğlan’ı evliya mertebesinde gören amcam, onun, “Gezer iken sürüsüne rastladım/ Durmuş sohbet eder beşi güzelin/ Belki bir tanenin misli bulunmaz/ Yüzü çifte benli başı güzelin” mısralarını okudu ve bana bu güzellerin kim olduğunu sordu. Ne bileyim, dedim, Karacaoğlan’ın Eşe’si var, Döndü’sü var, Döne’si var, Elif’i var, Hatçe’si var, adını zikretmedikleri var; var oğlu var. Sen bilmiyorsun dedi amcam, o güzeller, Hazreti Ömer, Hazreti Ebu Bekir, Hazreti Osman, Hazreti Ali’dir. İçlerinde “misli bulunmayan” ise Peygamber Efendimizdir.

Bu satırlar Mehmet Aycı’dan.

Yitiksöz dergisi yeni sayısında türküleri işlemeye devam ediyor.

Edebiyatın en güçlü kaynaklarından Kahramanmaraş, Yitiksöz ile kültür hizmetine çok önemli bir örnek sunuyor.

Gönül coğrafyamızın sınırlarını türkülerimizin çizdiğini bilenler için anıt bir sayı hazırlayan Duran Boz’a ne kadar teşekkür etsek az. Editörün takdiminde türkülerle ilgili anayasa maddesi gibi tespitler görüyoruz.

“Bir türkü dinlediğimizde içimizde beliren derin sarsıntı, aslında özümüze yönelen bir çağrıdır. Gurbeti anlatan bir ezgide kendi yalnızlığımızı, bir sevda türküsünde kırılganlığımız, bir ağıtta........

© Yeni Şafak