Geçen hafta bu köşede Türkiye’nin savunma sanayiinde asıl başarısının ürettiği platformlardan değil, o platformları mümkün kılan üretim ekosisteminden kaynaklandığını ifade etmiştim. Yazının ardından birçok okur aynı soruyu sordu: ‘Peki bu başarıyı ortaya çıkaran sistem tam olarak nedir?’

Bu sorunun peşindeyim diyebilirim.

Son bir yıl içinde bu köşede Avrupa’nın rekabet gücündeki aşınmayı, Çin’in endüstriyel dönüşümünü, küresel yatırım düzenindeki değişimi ve jeoekonomik rekabetin yeni dinamiklerini ele aldım.

İlk bakışta birbirinden farklı görünen bütün bu gelişmelerin aslında ortak bir gerçeğe işaret ettiğini düşünüyorum.

Türkiye’de sanayi ve kalkınma denildiğinde tartışmalar çoğu zaman faiz oranları, döviz kuru, yatırım teşvikleri ve vergi destekleri etrafında şekilleniyor.

Elbette bunların tamamı önemlidir. Ancak tartışmalar çoğu zaman bu araçların ötesine geçememektedir.

Oysa bugün dünya bambaşka bir sorunun cevabını arıyor.

ASIL SORU…

Bir ülke stratejik sektörlerde kalıcı başarıyı nasıl üretir?

İşte son yıllarda Çin’in sanayi politikalarını, ABD’nin yarı iletken hamlesini, Avrupa’nın yeniden şekillenen sanayi stratejisini ve Türkiye’nin savunma sanayiindeki dönüşümünü incelerken........

© Yeni Şafak