Âlimlerin ekseriyetine göre Alak Suresi’nin ilk beş âyetinden sonra ilk inen sure, Kalem Suresi’dir. Yalnız burada surenin tamamı değil ilk yedi âyeti kastedilmiş olmalıdır. Zira sonraki âyetlerin, Hz. Peygamber’i (sav) inkârın yayıldığı bir dönemde indiği anlaşılmaktadır. Bu yazımızda Kalem Suresi’nin ilk dört âyetini anlamaya çalışalım.

“Nûn! Kalem ve (yazanların) yazdıkları şahittir ki, (1) Sen, Rabbinin lütfu sayesinde asla deli değilsin. (2) Şüphesiz senin için bitimsiz bir ödül vardır. (3) Sen hakikaten çok yüksek bir ahlâk üzeresin. (4)”

İlk inen vahiy “Oku!” emriyle başlar, devamındaki âyetlerde ikişer defa “kalem” ve “öğretmek”, bir defa da “öğrenmek” kelimeleri geçer. Ondan sonra gelen ikinci vahyin de yine “kalem”e yemin ile başlaması çok anlamlıdır. Bu, vahyin ilme, bilmeye, öğrenmeye, öğreticiye ve öğretim vasıtalarına ne kadar önem verdiğini çok açık bir şekilde göstermektedir.

Vahyin nüzul sürecinde hurûfu mukattaanın ilk kullanıldığı âyet, “Nûn” ile başlayan Kalem Suresi’nin ilk âyetidir. Hurufu mukatta içinde ilk kullanılan harfin “nûn” olmasının -bize açıklanmamış olsa da- bir hikmeti olmalıdır. “İşarî (çağrışımlı) yorum” kabilinden “nûn”a dair şunlar söylenebilir: Burada, “elif lâm mîm” gibi birkaç harf değil tek harf kullanılmıştır. Bunda, Kur’an’ın başından sonuna kadar en çok dikkat çektiği konu olan tevhid ve vahdete bir işaret sezilir. Öte yandan nübüvvet, nebi, nüzûl........

© Yeni Şafak