“Kur’an’da namaz yok!” Kılma kardeşim o zaman. “Kur’an’da başörtüsü yok.” Tamam. Örtme o zaman. “Kur’an’da kabir ziyareti yok.” Tamam. Kabir ziyareti yapma o halde. “Kur’an’da kabirde Kur’an okumak yok.” İyi madem. Okuma sen. “Kur’an’da karamel machiato yok.” İçme o halde.

Tüm bunları böylece söylesek yetecek mi acaba kendilerine “Kur’an Müslümanı” diyen bazılarına?

Hatta şöyle desek: “Kur’an’da olmadığını düşündüğünüz hiçbir şeyi yapmayın madem. Yol alın abicim. Namaz kılmayın, örtünmeyin, kabre gitmeyin, karamel machiato içmeyin.”

Tabii ki yetmeyecek. Çünkü bu arkadaşların dertleri Kur’an’da namazın olmadığını ispat ile kendilerini namazdan sorumlu tutmamak, namazı terk etmek değil. Aslında dertleri namaz kılana namazı bıraktırmak, başı kapalı olana başını açtırmak da değil. Başka, bambaşka bir dertleri var: “Peygamberimizi dinden kovmak.”

Ne işlerine yarayacak Peygamberimizi dinden kovmaları? Bu bazılarına sorsak bin dereden bin su getirip bambaşka izahlara yeltenecekler ama son derece basit bir cevabı var bu sorunun: “Peygamberi dinden kovabildiğinde geriye yaşanabilir bir din........

© Yeni Şafak