Ülkemiz gâvur ülkesi mi?

Bu konuyu ilgili kitaplarımda, köşe yazılarımda makale ve konuşmalarımda defalarca ele almışlığım var.

İhtiyaç hasıl olduğu için bir daha özetlemek istedim.

Ülkenin durumundan önce bir ülkede yaşayan insanların “gâvur” olup olmadıklarına nasıl hükmedilir konusunu da özetlemek gerekiyor.

Mâtürîdî ve Eş’arî mezheblerine (sahih ve mutedil İslam anlayışına göre) büyük veya küçük günahlar, bunları işleyen kimse hükmünü (günah ve haram olduğunu) inkâr etmedikçe kişiyi dinden çıkarmaz (gâvur yapmaz).

İslâmî dava ve gayret sahibi Müslümanları üzen çirkin, müstehcen, haram davranış ve görüntüleri savunacak halimiz yok, ancak Ehl-i Sünnet çoğunluğunun mümin dediği bir günahkâra gâvur demeye de hakkımız yoktur.

Hâricîler ile Mu’tezile bu konuda farklı düşünce ve inanca sahiptirler. Ahmed b. Hanbel, İbn Teymiyye ve öğrencisi İbn Kayyim el-Cevziyye ise özellikle namazın terki günahını İslam’dan çıkış sebebi saymışlardır.

Bir ülkenin ilk defa İslâm ülkesi vasfını kazanması Müslümanların veya İslâm düzeninin hâkim olması ile gerçekleştiğine göre bunları kısmen veya tamamen kaybeden İslâm ülkesi yeniden harb ve küfür ülkesine dönüşür mü?

Bu soruya cevap arayan müçtehitler ikiye ayrılmışlardır. Ebû Yûsuf, Muhammed gibi müçtehitlere göre bir İslâm........

© Yeni Şafak