Farklı çareler deneyelim

1960’lı yıllarda Kadıköy Kızıltoprak’ta oturuyorduk. Fenerbahçe Stadyumu da bize yakın bir yerde yeniden inşa ediliyordu (1965’te eskisi yıkıldı, 18 yıl süren inşa 1982’de tamamlanıp hizmete açıldı). Rahmetli babam uzun yıllar sıcak demircilik yaptıktan sonra kendisini emekli etmişti. İstediği zaman annemle gelir bizde kalırlardı. Gezip görmeyi çok severdi ve kilometrelerce yolu yürür, İstanbul’u görüp tanımaya çalışır, akşam da yemekten sonra çay içerken (Çorum’a Erzurum’dan göçmüş olduğu için kıtlama çayı çokça içerdi) bize gördüklerini anlatırdı.

Bu arada stadyum inşaatına uğrar, çalışmaları seyreder, akşam şöyle dertlenirdi: “Oğlum, bir oyun yeri için bu kadar büyük inşaya, bu kadar masrafa yazık değil mi, bu para ile neler neler yapılabilir…”

Uzun zaman yalnızca dinledim, sonra bir gün dedim ki: “Babacığım, burada futbol maçları yapılıyor, bu maçları çoğu genç binlerce kişi seyrediyor, maç öncesi ve sonrasında da bunu........

© Yeni Şafak