Bildiğimiz adı “keşfet” ama ben oraya başka bir isim veriyorum: Çukur!

Düştün mü çıkması zor. Yukarı-aşağı kaydırmanın sınırsızlığıyla insanı içine alan, ilerliyormuş hissi vererek daha da derine çeken bir yer burası. Instagram ya da TikTok kullanan hemen herkesin saatlerce debelendiği, o sekmeden söz ediyorum. Oraya video “düşürmek” bir maharet. İnsanın düşmesi ise kaçınılmaz.

Geçenlerde önüme bir video düştü. Bir anne var. Henüz emekleyen bebeğini yere, kameranın önüne yüzü koyun yatırıyor. Ardından izleyicilere dönüp gülümseyerek, “Çok az bir işim var. Kaan’a bakar mısınız?” diyor ve kadrajdan çıkıyor. Yavrucak da annesi gidince orada öylece debelenip duruyor. Kurgu da olsa insan tedirgin oluyor.

Bir başka sayfa bu videoyu almış, gelen “komik yorumlar” eşliğinde yeniden paylaşmış. Espriler gırla, içeriğin öznesi ise bir bebek. Yorumlar yağmur gibi. En seviyelilerinden biri şöyle: “Abla bize mi doğurdun, ben bakamam.” Biraz insaflı olanı, “Çocuk bile bu evden kaçmak istiyor” demiş.

Böyle binlerce yorum… Okudukça şunu net görüyorsunuz: Annelik, çocuk, aile, evlat yetiştirme gibi en korunması gereken, en mahrem, en dokunulmaz kavramlar, mizah ambalajında aşağılanıp, basitleştiriliyor, sıradanlaştırılıyor.

Yorumların bir kısmını dehşet içinde okuyabildim lakin daha beteri bir durum oldu: O videodan sonra, başka annelerin çocuklarını “keşfete” terk ettiği onlarca benzer içeriği peşi sıra izledim. Çünkü biri yapmış, tutmuştu. Çocukları keşfete bırakmak artık bu bir akım olmuş meğer. Algoritma içerik üreticilerini keşfete düşmekle ödüllendirirken, içerik tüketicilerini de böyle keşfette tutuyor. Bir Reels’i belli bir süre izleyince,........

© Yeni Şafak