Güldük eğlendik, tamam da…

Neresinden baksanız komik… Papyon takıp, gözlerini kısıp, sesini de toklaştırıp İzmir Marşı söyledi diye sicili şaibeli bir adamı iyilik meleği yaptılar hatta neredeyse peygamberleri mertebesine yükselttiler. “Devlet yok, Ahbap var” sloganlarıyla yeri göğü inlettiler. Kendi düzmece dünyalarında kendilerini tatminle kalmadılar, canla başla çalışan devlet kurumlarını ve sahada çalışanları da yıprattılar.

Günlerdir Haluk Levent ve ona güvenenlerle dalga geçiliyor, espriler havada uçuşuyor. Hak ettiler. O kadar örgütlü, o kadar güvenmiş ve ikna olmuşlardı ki, uyaranlara kulak asmadılar, farklı düşüneni linç ettiler. Sanatçısı, sepetçisi, siyasetçisi, hepsi oradaydı ve hepsi milyarların bir dolandırıcının hesabına akmasını teşvik ettiler.

Biri dolandırıldığında üzülürsünüz, “Geçmiş olsun!” dersiniz, mağduriyetini gidermek ister, dayanışma içinde olursunuz. Haluk Levent vakası öyle değil. Göz göre göre, bile isteye dolandırıldılar. Bununla sadece alay edilir, dalga geçilir. Bununla sadece eğlenilir.

Yine de üzülüyor insan. Sonuçta aynı memlekette yaşıyoruz. Aynı binada yaşıyor, aynı okulda okuyor, aynı otobüse biniyor, aynı havayı teneffüs ediyoruz. Bu ilk değil biliyoruz, son da olmayacak. Yarın Harbiye Marşı’nı ya da Onuncu Yıl Marşı’nı çok içten okuyan, gözlerinden birkaç damla da yaş akan birini görünce onun arkasına takılacaklarına, bir kez daha dolandırılacaklarına, bu sefer çok daha iyi dolandırılacaklarına da........

© Yeni Şafak