Kamu kurumlarındaki başlıca zaman hırsızları (1)

İki bölümden oluşan yazımızda kamu kurumlarındaki zaman hırsızları ve bunu engellemek için başlıca yapılması gerekenleri açıklamaya çalışacağız.

Zaman kamu kurumlarında en kıymetsiz kaynak haline gelmiştir

Kamu yönetiminde zaman, bütçe ve insan kaynağı kadar önemli fakat çoğu zaman yeterince ölçülmeyen bir kamu kaynağıdır. Bir kamu kurumunda personelin, yöneticinin ve vatandaşın gereksiz bekleme, tekrar eden yazışma, lüzumsuz toplantı, mükerrer raporlama, imza ve onay zincirleri, belirsiz görev dağılımları, koordinasyonsuzluk, gereksiz veri girişi ve işlevini kaybetmiş prosedürler nedeniyle kaybettiği süreler toplandığında ortaya yalnızca bireysel bir verimsizlik değil, kurumsal ölçekte ciddi bir kapasite kaybı çıkar.

Zaman hırsızı, burada belirli bir kişi değil; kamu hizmetinin sonucuna anlamlı bir katkı sağlamadan çalışanların veya vatandaşların zamanını tüketen süreç, alışkanlık, örgütsel davranış ya da idarî düzenleme anlamında kullanılmaktadır.

Kamu yönetiminde zaman kaybı yalnızca çalışanların zaman yönetimi problemi değildir. Büyük bölümü örgütsel tasarım, mevzuat, karar alma mekanizmaları, yönetim kültürü ve dijital sistemlerin birbirleriyle uyumsuzluğundan doğan sistemik bir sorundur. Bu nedenle çözüm, personele “daha hızlı çalışın” demekten ziyade zaman kaybı üreten süreçlerin tespit edilmesi, ölçülmesi, kaldırılması veya yeniden tasarlanmasıdır.

Kamu yönetimi tartışmalarında kaynak denildiğinde çoğunlukla para, personel, bina, araç ve teknoloji akla gelir. Oysa bütün bu kaynakları birbirine bağlayan ve kamu hizmetinin üretiminde tüketilen temel unsur zamandır. Bir memurun bir belgeyi hazırlaması, yöneticinin bir dosyayı incelemesi, kurumlar arasında bilgi paylaşılması, vatandaşın bir başvurusunun sonuçlandırılması ve bir kamu politikasının uygulanması belirli bir zaman maliyeti doğurur. Bu maliyetin tamamı kaçınılmaz değildir.

Bir kurumda aynı bilgi üç ayrı birim tarafından yeniden isteniyorsa,........

© Yeni Şafak