Ortadoğu'da yaşanan son gelişmeler, klasik savaş tanımlarını aşan yeni bir çatışma biçimini gözler önüne seriyor. Artık savaşlar yalnızca tankla, tüfekle, uçakla yapılmıyor. Diplomatik görüşmeler devam ederken başlatılan saldırılar, sivillerin doğrudan hedef alınması ve psikolojik üstünlük kurmaya yönelik hamleler bize açık bir gerçeği gösteriyor: Bu savaş cephede değil, zihinlerde kazanılmak istendi.

Savaşın daha ilk anlarında sivillerin hedef alınması, özellikle çocukların hayatını kaybettiği saldırılar, bu sürecin yalnızca askerî bir operasyon olmadığını ortaya koydu. Bu tür hamleler, karşı tarafın askerî kapasitesinden ziyade toplumun direncini kırmayı hedefler. Yani amaç, bir orduyu yenmek değil, bir milleti çöktürmektir. Ancak burada kritik bir hata yapıldı: Toplumların psikolojisi, sanıldığı kadar kolay yönetilemez.

ABD ve İsrail'in bu süreçteki temel stratejisi açıktı. Doğrudan bir işgalden ziyade, içeride bir çözülme oluşturmak. Bunun yolu da halkı ayaklandırmaktan geçiyordu. Ekonomik sıkıntılar, toplumsal huzursuzluklar ve yönetim karşıtı hareketler bir kaldıraç olarak görülüyordu. Plan basitti: Lider kadro hedef alınacak, korku oluşturulacak ve bu ortamda halk sokaklara dökülecek. Ardından "doğal" bir rejim değişikliği gerçekleşecekti. Devletler sadece yöneticilerden ibaret değildir. Asıl belirleyici olan milletin refleksidir. Bu çağın en büyük gerçeği şudur: Milletini arkasına alamayan hiçbir güç........

© Yeni Mesaj