Ortadoğu, 28 Şubat'ta başlayan ve bölgeyi topyekûn bir felaketin eşiğine getiren "Epic Fury" kanlı operasyonunun ardından tarihi bir yol ayrımında.

ABD Başkanı Trump'ın "Anlaşma tamamlandı" sözleriyle duyurduğu ve Pakistan Başbakanı Şahbaz Şerif'in arabuluculuğuyla olgunlaşan 14 maddelik ABD-İran mutabakat metni, silahların şimdilik susmasını hedefliyor. 

Ancak sahada akan kan ve taraflardan yükselen intikam çığlıkları, bu hamlenin kalıcı bir barıştan ziyade, tarafların cephane tazelediği kanlı bir "reklam arası" olup olmadığını sorgulatıyor. 

Eğer basın kronolojisine yansıyan bu anlaşma 19 Haziran'da İsviçre'de resmiyete dökülecekse, bu durum Washington'un ilan ettiği savaş hedeflerindeki başarısızlığın net bir tescili olacak.

Washington'un stratejik çöküşü ve Tahran'ın siyasi zaferi

Savaşın başında Washington yönetimi; İran rejimini dizayn etmek, balistik füze programını budamak ve bölgedeki vekil ağlarını tamamen tasfiye etmek gibi oldukça iddialı hedeflerle yola çıkmıştı. 

Ancak gelinen noktada ortaya çıkan 14 maddelik taslak metin, ABD'nin sahada kaybettiklerinin kazandıklarından katbekat fazla olduğunu gösteriyor.

Yenilmezlik vurgusuyla Körfez'e gönderilen ve adeta birer "yüzen kale" olarak pazarlanan Amerikan uçak gemileri, önce savaşmak istemeyen askerlerin isyanıyla sarsıldı, ardından aldığı ağır hasarlar nedeniyle bölgeden çekilmek zorunda kaldı. 

İran füzelerinin milyarlarca dolarlık radar sistemlerini imha etmesi ve Körfez'deki altyapıyı vurması, ABD'nin müttefiklerine sunduğu "güvenlik şemsiyesi" imajını yerle bir etti. Üstelik bu savaş, NATO ve Avrupa'ya danışılmadan başlatıldığı için Batı ittifakında da derin çatlaklara yol açtı.

........

© Yeni Mesaj