NATO'nun Ankara Zirvesi sona erdi. Ortak bildiri yayımlandı. Metni dikkatle okuyunca insanın aklında tek bir soru kalıyor:

Bu bildiri, daha güvenli bir dünya için mi yazıldı; yoksa daha büyük bir silahlanma düzeni için mi?

Çünkü bildirinin omurgasını oluşturan başlıklar oldukça açık. Daha fazla savunma harcaması, daha fazla ortak silah üretimi, daha fazla askeri teknoloji, daha fazla caydırıcılık... Milyarlarca dolarlık yeni alımlar, savunma sanayisinin önündeki engellerin kaldırılması ve üretimin hızlandırılması metnin en güçlü mesajları arasında.

Buna karşılık emek yok.

Gelir adaleti yok.

Yoksulluk yok.

İklim krizi yok.

Savaşların toplumlar üzerinde açtığı yaralar ise neredeyse hiç yok.

Oysa savaşın gerçek yükünü halklar taşır.

Cepheye giden de yerinden edilen de hayat pahalılığının altında ezilen de sıradan insanlardır.

Tam da bu nedenle güvenlik meselesi yalnızca askeri bir başlık değildir; aynı zamanda sosyal bir meseledir.

Bir ülkede insanlar geleceğinden kaygı duyuyorsa, gençler iş bulamıyorsa, emekliler geçinemiyorsa ve üretici ayakta kalmakta zorlanıyorsa, güvenlik tartışmasını sadece füze sistemleriyle sınırlamak eksik kalır.

Ankara Bildirisi'nin en dikkat çekici yönlerinden biri de savunma sanayisini ekonomik bir alan olarak yeniden tanımlamasıdır. Savunma ticaretindeki engellerin kaldırılması, ortak üretim kapasitesinin artırılması ve yeni........

© Yeni Mesaj