Karneler alındı, okullar kapandı ve günümüz ebeveynin en büyük kabusu başladı: "Yaz tatili geldi, bu çocuk üç ay boyunca ne yapacak?" endişesidir.

Öyle ya çocuklarımızın yeni arkadaşları artık algoritmalar ve yapay zeka…  Onlar için yaz tatili, eski nesillerin sokaklarda toz yuttuğu, akşam ezanına kadar top oynadığı ya da sürekli denize girmek istediği o günlerden çok farklı.

Aslında öncelikle şunu bilmeliyiz: Sürekli dijital uyarana maruz kalmak bir tercih değil, bir dopamin bağımlılığı döngüsüdür. Ekran karşısındaki çocuk, aslında hızlı tatmin, interaktif katılım ve kontrol hissi ile dolar. Başka bir ifadeyle dijital oyunlarda dünyalar inşa eden, karakterleri yöneten bir çocuğa, "Gel anneciğim, otur ve kitap oku veya hadi toparlan denize gidiyoruz veya arkadaşlarında parkta buluşun" gibi öneriler size öfke duymasından başka hiçbir işe yaramaz.

Bu nedenle bugünün çocuklarına en eğlenceli tatili de sunsanız onlar için pek bir anlam ifade etmeyecektir. Onlar dijital dünyada aktif bir üretici olabileceği bir tatil ister. Gerçek dünyada da dijitalde bulduğu o "keşfetme, başarma ve kontrol etme" duygusunu arar. Eğer gerçek dünya ona dijital dünyadan daha heyecan verici, daha dokunulabilir bir deneyim sunamazsa, çocuğun sığınağı yine ekranlar olacaktır.

Ebeveynlerin düştüğü ikinci hata, tatil başlar başlamaz cihazları ortadan........

© Yeni Düzen