Zaman zaman ve özellikle radikal sol ve protest grupların inisiyatifi ile CTP’nin KKTC Meclisinden istifa ederek çekilmesi tartışmaları başlatılır. Ve gerekçe olarak da mevcut sağ hükümetin ülkeyi yönetmekteki beceriksizliklerinin tahammül sınırını aşmasından fazla Ankara hükümetinin KKTC meclisi ve hükümeti üzerindeki siyasi hegemonyası gösterilir. Seçim dönemlerinde de gruplar içinde ‘Boykotçu’ olarak nitelenenler seçimlerin de boykot edilmesini ve dahi oy kullanılmamasını dillendirir.

Bütün bu duruşlarının hedefi Ankara hükümeti ve onun tezgahından çıkan Kıbrıslı Türklerin sağ siyaset unsurlarıdır. Ancak, ‘tuhaf bir rastlantı’ gibi görünebilir, bu inisiyatifler ve duruşlar Kıbrıs Türk sol siyasetinin birinci partisi CTP’nin halkın yükselen takdirini, sempatisini ve desteğini aldığı, yapılacak bir seçimde üstün başarı ile çıkacağı genel kanısı yaygın olduğu dönemlere rast geliyor. Bu önerilere uyması ve uygulaması halinde CTP’nin yükselen seçmen desteğinin düşeceği, umut partisi olma özelliğinin gerileyeceği karamsar bir değerlendirme değil, Lenin’in öğretilerinden de edinilen bir yorumdur. Ve CTP Meclisten çekilmemelidir…

CTP parti dışı siyasi unsurların telkini ve talebi üzerine siyasal hareket ve davranışta bulunmamalı… Bunun dersi 1990 genel seçimlerinde alındı… UBP ve Denktaş karşıtı unsurlar birleşip DMP olarak seçimlere girdi; yenildi… Yenilgiyi Ankara hükümetine bağlayanlar DMP’den seçilenlerin meclise girmemesini, yani boykot yapılmasını kararlaştırdı. Boykotu kıran az sayıda seçilmiş meclise girdi… Meclis UBP’ye kaldı. Sonrasında ara seçim de yaparak boykotçuların yerine UBP kendi üyelerini de seçtirip meclisi tam hakimiyetine aldı; 1993 yılı sonuna kadar ülkeyi tek başına yönetti. Muhalifler dışardan muhalefet yapmaya gayret etti ama pek de etkili olamadılar, halkın algısına çok da giremediler… UBP’nin başkanı Eroğlu o kadar güçlenmişti ki Cumhurbaşkanı Denktaş’a kafa tutmaya çalıştı… O dönemlerde Ankara hükümetleri Denktaş yandaşı idi… Denktaş-Eroğlu çatışması UBP’den ayrılan dokuz milletvekilinin kurduğu Demokrat Partiyi (DP) doğurdu… CTP-DP-TKP muhalefeti içerde etkisiz idi; Eroğlu’nun Denktaş muhalefeti ise Ankara hükümetine sıkıntı yarattı…........

© Yeni Düzen