Klinikte ebeveynlerden en sık duyduğum cümlelerden biri şu:

“Hocam, parmak emmesi zararlı mı? Nasıl bıraktıracağız?”

Aslında parmak emme, bebeklik döneminde son derece doğal bir refleks. Anne karnında başlayan emme hareketi, doğumdan sonra da bebeğin kendini sakinleştirmesini sağlar. Emzik emme, biberon ucuyla oyalanma, battaniye kenarı tutma gibi davranışlar da aynı ihtiyacın farklı yansımalarıdır. Sorun, bu alışkanlığın uzun süre devam etmesi ve yoğunluğu arttıkça ağız, diş ve çene gelişimini etkilemesi ile başlar.

Parmak Emme Ne Zaman Zararlı Olur?

İlk 2–3 yaşta parmak emmenin kalıcı bir zararı çoğu zaman yoktur. Ancak 3 yaş sonrasında alışkanlık devam ediyorsa, özellikle 4–5 yaşla birlikte etkiler belirginleşmeye başlar. Bu dönemde çocukların süt dişleri yerinde durur, çene kemikleri gelişir ve dil-dudak kasları konuşma için şekillenir. Parmak emme bu doğal dengeyi bozabilir. Ve ömür boyu  ağız diş ve çene problemleri yaşamasına sebep olabilir.

Klinikte sık gördüğümüz sorunlardan bazıları şunlardır:

                •Ön açık kapanış: Üst ve alt ön dişler kapanamaz, arada boşluk kalır.

                •Üst çenenin öne doğru konumlanması: “Öne fırlamış dişler” görünümü oluşabilir.

                •Alt çenenin geride kalması: Çene uyumsuzluğu artabilir.

                •Damak yapısının daralması: Parmak emen çocuklarda damak daha yüksek ve dar gelişebilir.

                •Konuşma bozuklukları: “S”, “z”, “t” gibi seslerde pelteklik görülebilir.

                •Diş eti problemleri ve ön dişlerde travma riski: Parmak sürekli aynı noktaya temas ettiği için diş etinde tahriş........

© Yeni Düzen