Günü, saati, dakikayı dijital ekranlardan takip ettiğimiz; hayatı "hız" ve "tüketim" üzerine kurduğumuz modern çağda, her yıl mayıs ayının başında çok tuhaf bir şey olur. Şehirlerin en mutena semtlerinde yaşayanlar da, Anadolu’nun bir köyündeki kerpiç evde oturanlar da aynı refleksle toprağa döner. Betona sıkışmış plazalardan çıkan insanlar, sokak aralarında bir gül ağacı arayışına girer. Elinde bir parça tebeşir, bir kırmızı kurdele ya da alelade bir kağıtla dilek tutan yetişkinler görürsünüz.

Peki, bizi binlerce yıllık bu ritüele sadık kılan şey nedir? İnsanlık, neden her bahar başlangıcında Hızır ile İlyas’ın adımlarında teselli arar?

Zamansız Bir İhtiyaç: Umudu Somutlaştırmak

Hıdırellez, sadece eski bir halk inancı ya da........

© Yeni Birlik