Peygamber Efendimiz (asm) mezarlığı ziyaret ettiklerinde kabirdekilere, sanki komşusunun evine gitmiş gibi selâm verir, güzellikler dilerdi. Resulûllah (asm) şöyle selâm verirdi: “Selâm size ey bu diyarın mü’min ve Müslüman olan sakinleri! Bizler de inşallah size katılacağız. Allah’tan bize ve size afiyet dilerim.”1

Ben de köyümün kabristanını ziyaret ettiğimde, Resulûllah (asm) gibi, selâm verdim. Selâmla kabristandakiler hayalimde canlandı. Verdiğim selâmı aldıklarını, okuduğum Yasin, Fatiha, İhlâs sûrelerinden kendilerine ulaşan sevaplara sevindiklerini görüyordum sanki.

Kabristanda bunları hayal edip düşünürken, kabir hayatı ve dünya hayatı iç içe girer gönül dünyamda. Dünya hayatı ve kabir hayatı bir evin iki odası gibi yan yana. Birisinde dünyada olanlar, diğerinde ahirete göç edenler yaşıyorlardı. Her ikisi de hayat doluydu.

Ve köyümün kabristanında yaşayanların dünyadaki........

© Yeni Asya