Hürriyet doğruluğa, şeffaflığa; istibdat, yalana, hileye, iki yüzlülüğe sevk eder.

Hürriyet hakikati güçlendirir, doğruları görünür kılar. Baskı ise körlük yapar.

Şahsiyet hür ortamlarda gelişir, baskı ortamlarında yıkılır.

Kişilikli toplum, hür ortamlarda yetişmiş fertlerden teşekkül eder. İstibdat, sahtekar üretir.

Hürriyet güven verir. Gökyüzü sayısız gök cisimleriyle hürriyeti temsil eder. Yeryüzü de öyle. Yıldızların parlaklığı hür olmalarındandır. Bitkiler hürriyetle yeşerir. Kuşların uçuşu hürriyetin neticesidir. Baskı, uçuşu bitirir. Varlığı yok eder. Fıtratı yıkar.

Balıkların semizliği hürriyetlerindendir. Kedi hür ortamlarda kedidir, köpek de öyle.

Baskı, fıtratı yıkma hareketidir. Kedinin kediliğini terk etmesidir.

İnsanın okunamamasıdır, anlaşılamamasıdır hürriyetini yitirmesi.

İnsanın insanlıktan çıkmasıdır.

Adam, “Üniversiteler neden konuşmuyor? diyor. Belli ki “hürriyet yoksunluğu” cevabını biliyor.

Konuşmak, yazmak kolay mı? Bedel ister. Şahsiyetli insan olma bedelini, karakterli insan öder. Hürriyet öyle ucuz bir meta değildir. Herkes hür olamaz. Onun için milyonlar maddi menfaat uğruna insanlık sıfatını satar. Sureti insan görünümünde diye herkes insan değildir. Yırtıcı hayvanlardan daha tehlikeli ne çok nefsinin esiri tehlikeli mahluk var dünyada.

İlim dünyası adaletsizliğin, hukuksuzluğun kendisine gelmesini bekliyor konuşmak için. İlmin izzetini korumak bu değil. Bu zevat da ilim ehli değil. Bunlar sabiyy-i müteşeyyih. Ömrünü verdiği ilim katledilirken nefis esaretine düşmüş insanda ses, seda yok. Bunlar hayy-ı meyyit.

Ekonomi profesörü ilim makamı değil, berber koltuğunda bile rahat değil. Saçlarını düzeltirken kendisine, “Ne olacak bu dünyanın gidişatı?” diyen berbere, “Böyle şeylerle kafanı........

© Yeni Asya