Gaflet içindeki büyüklerden ziyade çocuklar ile ilgilenir, onlara ciddi selâm verir ve selâmlarını alırdı. Çünkü onlar, yaşadıkları zamanın çocukları, istikbalin büyükleriydi.

Çocuklar ve gençler bizim kışta açan çiçeklerimiz ve karanlıkta ışığımız, yoklukta varlığımız, çaresizlikte ümidimiz, onlar bizim her şeyimizdir. Çocuklara küçük nazarıyla değil, yarınlarımızın büyükleri gözüyle bakılmalı ve o nazarla değer verilmelidir. Çünkü, gençliği olmayan cemaat ve milletlerin geleceği de olmaz.

Cenab-ı Hak, çocuklar için “Onlar, dünya hayatının ziynet ve süsüdür.” (Kehf Suresi: 46) Ferman eder. Çocuklar geleceği temsil ederler. Bundan dolayı onlara ciddi bir eğitim ve dinî bir terbiye verilmelidir. Çocuk eğitimi aslında anne karnında başlar. Helâl kazanç ve helâl beslenme onun ilk adımıdır.

Bu konuda, Bediüzzaman Hazretleri ve diğer İslâm büyüklerinin hayatları ibretlerle doludur. Meselâ, Bediüzzaman’ın diğer çocuklardan çok farklı bir özelliğe sahip olduğunu anlayan küçük Said’in hocaları, onun doğduğu evi ziyaret ederler.........

© Yeni Asya