Bu konferanslar, yalnızca birer hitabe olmanın ötesinde, Risale-i Nur’un üniversite gençliğiyle ilk ciddi temaslarından biri olması bakımından da ayrı bir önem taşımaktadır.

1950 yılında verilen konferans, Bediüzzaman Said Nursî’nin isteğiyle Risale-i Nur Külliyatı’ndan Sözler isimli eserin sonuna eklenmiştir. Konferansın başına düşülen notta şu ifadeler yer almaktadır:

“Teşrin-i Sânî [Kasım] 1950’de Ankara Üniversitesi’nde profesör ve mebuslarımızın, Pakistanlı misafirlerimizin ve muhtelif fakültelerden talebelerin huzurunda, fakülte mescidinde gece yarısına kadar devam eden ve büyük alâka ile dinlenen bir konferanstır.”

1950 yılında verilen ikinci konferansa dair hatıraları Abdullah Yeğin şöyle aktarmaktadır: Zübeyir Gündüzalp, Ankara’ya geldikten sonra iman ve Risale-i Nur eksenli bir konferans metni hazırlamış, birkaç gün boyunca metin üzerinde çalışmıştır. Ardından, farklı fakültelerdeki talebeler vasıtasıyla konferans duyurulmuş, o dönemin şartları düşünüldüğünde büyük bir cesaret örneği sergilenmiştir. Konferans, Ziraat Fakültesi Camii’nde yatsı........

© Yeni Asya