Hz. Harun (as) konuşması düzgün ve hitabeti güçlü bir peygamberdi. Hz. Musa (as) bir müddet kavminden uzaklaştığında Hz. Harun’u (as) kavminin başında onları kontrol etmek üzere görevlendirmişti. Çünkü İsrailoğulları inançları konusunda çok fazla değişken ve tutarsız işler yapabilmekteydiler. 

Yine öyle olmuş Hz. Musa’nın kendilerinden bir süre ayrılmalarını fırsat bilerek altından yaptıkları buzağıya tapmaya başlamış- lardı. Hz. Harun’un uyarılarını kesinlikle dinlememişler ve hatta onu öldürmek istemişlerdi. Hz. Musa kavmine tekrar döndüğünde A’râf Suresi 150. Ayet-i Kerimesinde ifade edilen hadise yaşandı. “Musa, kavmine kızgın ve üzgün olarak döndüğünde, ‘Benden sonra arkamdan ne kötü işler yaptınız! Rabbinizin emrini beklemeyip acele mi ettiniz?’ dedi. (Öfkesinden) levhaları attı ve kardeşinin saçından ve sakalından tuttu, onu kendine doğru çekmeye başladı. (Kardeşi) ‘Ey anam oğlu’ dedi, ‘Kavim beni güçsüz buldu. Az kalsın beni öldürüyorlardı. Sen de bana böyle davranarak düşmanları sevindirme. Beni o zalimler topluluğu ile bir tutma.’”

Hz. Harun’un bu izahından sonra Hz. Musa A’râf Suresi 151. ayet-i kerimede yer alan duayı yaptı. “(Musa), ‘Ey Rabbim! Beni ve kardeşimi bağışla. Bizi kendi rahmetine sok. Sen, merhametlilerin en merhametlisisin’........

© Yeni Asya