Renkli kutular raflarda... 

Elinde reçeteyle gelenler.... 

Geçmiş olsun, merak etmeyin. 

Dünya zaten misafirhane... 

Bunları tok karna kullanın. 

Çay içer misiniz; kekikli... 

Hurma da var yanında.

Buraya gelmişim iyi ki.

Gözüm yabancı isimli ilaçlarda... 

Ne işe yararlar; bana ne! 

Bana gerek olmasın da…

Neyse ötekilere de lüzum etmesin.

Etmesin, ama hastalıklar insan için.

Güzel insanlara şifalar dilerim.

Kötülere gelince; onlar da iyi olsun. 

Atsın içinden o zehirleri.

Eczacı Abi, kötülüğün ilâcı var mı?

Ha, ilaç kullanmayı sevmem. 

Ta, çocukluğumdan kalma bir uzaklık…

Ne iğneler vurunmadım ki; ondan.... 

Lokman Hekim’in ilacından........

© Yeni Asya