Gerçekten ilkokullar için güzel bir müsamere metni konusunda sıkıntı var. Araştırmalarım sonunda oturdum tüm sınıfın oynayabileceği bir oyun yazdım: “Pasaklının Rüyası”. İlk gösteriye çocukların aileleri ve eşimle beni çağırmıştı. Oyunda bir koro var bunların giysileri serbest bırakmıştım. Öğretmene bende çocuklar için Nasreddin Hoca kostümü var onu da vermiştim. 

Oyun başladı korodaki Nasreddin Hoca beni rahatsız etti. Eşime, “Bu Nasreddin Hoca olmamış.” dedim. Meşhur sözdür, “İlk sahneye bir silah konduysa, hikayenin ilerliyen kısmında o silah mutlaka patlamalıdır.”

Sahnede bir Nasreddin Hoca varsa mutlaka oyunun içinde diyalogları olmalıydı. Öğretmene “Nasreddin Hoca için diyaloglar yazsam ezberleyip oyuna dahil olur mu?” dedim ve oyunun genel yapısını bozmadan replikler yazıp gönderdim. Okul için yapılan gösterinin Nasreddin Hoca ile  daha iyi olduğunu söylediler.

Bunu niye yazdım; senaryo yazarken hikâyesi hazır, tretmanını da hazırladık ve senaryoyu yazmaya başladık. Tretmanda yazdığımız bir sahneyi senaryolaştırırken “Yüzüğü parmağından çıkardı ve nişanlısının eline doğru uzatıp nişanı bozdu.” , “Susayınca büfeciye para uzatıp soğuk bir su istedi…” “Parkta bankta otururken yanına yaklaşan küçük çocuk ‘Boyayalım mı abi?’ diye sordu.” Nişanlı, Büfeci ve Boyacı Çocuk için bir duygu içinize gelebilir ve bu tek sahnelik karakter........

© Yeni Asya