Değerleri tahrip etmek, değer sahiplerini nisyana mahkum etmek gibi kadim ve zalim bir geleneğin coğrafyasıdır bu topraklar… Taceddin Dergâhı’nın manevî ikliminin cezbesiyle “Hakkıdır Hakka tapan milletimin istiklâl! haykırışının derin izlerinin ve anlamının silinmek istenmesi gibi…

İşte bu Âkif idi, vatanından koparılarak vatan ve millet hasretiyle Mısır’da yaşamaya mahkum edilen… Büyük şair ömrünün ancak son aylarında, 1936’da Mısır’dan, son nefesini ülkesinde verebilmek arzusuyla dönebildi. Öyle de oldu, İstiklâl Marşı’nı bilâbedel, yalnızca ebediyen hür yaşama arzusuyla milletine hediye eden koca yürekli adam “bir deri, bir kemik” halinde vatan toprağına ayak bastıktan kısa bir süre sonra ebedî bir hayatın kapılarını-ebediyen bu milletin kalbinde kalma bahtiyarlığıyla-aralamıştı.

Soğuk bir Aralık ayının sabahında, koca yürekli şairin son aylarında kaldığı Mısır Apartmanı’nı kaplayan derin........

© Yeni Asya