Urfa, Siverek… Adından böyle bahsedilmek istemeyen güzel şehrimiz. Adı, güzel duygularla değil; bir silah sesiyle anılan yer. Bir öğrenci nasıl olur da okula silahla girer?

Bu sorunun cevabı tek bir yerde değil. Ailede başlar, sokakta büyür, okulda görünmez olur. Belki fark edilmedi, belki dinlenmedi, belki de sadece “yaramaz” diye etiketlenip kenara itildi. Ama sonuç değişmedi: Bir çocuk, başka çocukların ve öğretmenlerin hayatını karartan bir karanlığa dönüştü.

Üstelik mezun olan bir gencin, okula olan öfkesini kimse anlayamadı. Hayatını kaybettiği için bu soru cevapsız kaldı. Yurt dışındaki okullarda görmeye alışkın olduğumuz rehine alma, silahla okul tarama gibi olaylar artık bizim ülkemizde de suç dosyalarına eklendi.

Eleştirel olmak zorundayız. Çünkü bu bir ilk değil ve korkutucu olan da bu. Güvenlik önlemleri kâğıt üzerinde kalırken, psikolojik destek mekanizmaları yetersizken, öğretmenler yalnız bırakılırken bu tür olaylar “beklenmedik” değil, aksine kaçınılmaz hâle geliyor.

Tam da bu noktada, Millî........

© Yeni Ankara