Bugün başka şeyler konuşabilirdik…ZEKERİYA SAY 

İlk Türk gazetesi, 1 Kasım 1831’de yayımlanan ‘Takvim-i Vekayi’ sayılır. 

Fransa’da ‘La Gazette’nin yayımlanmasından 200 yıl sonra, ‘padişah buyruğuyla’ yayın hayatına başlayan ‘Takvim-i Vekayi’den beklentisini açıklayan II. Mahmut;

“Bu gazete, kutsal şeriata ve devlet düzenine dokunmama şartıyla, benim iktidarıma çok yardımcı olacaktır” demiştir.

Gazetenin yayını 1860’a dek sürmüş, bu tarihte bütünüyle ‘Resmi Gazete’ye dönüştürülmüştür.

1879’da bir dizgi yanlışı yüzünden kapatılan, sonra yeniden açılsa da bir türlü dikiş tutturamayan Takvim-i Vekayi’nin ardından Agâh Efendi’nin 21 Ekim 1860’ta çıkardığı “Tercüman-ı Ahval” gerçek anlamda ilk Türk gazetesi sayılır.

“Tercüman-ı Ahval” de yeni gazetelerin ortaya çıkmasıyla yaşadığı tiraj kaybı, rekabet ve ekonomik zorluklar ile kurucusu Agâh Efendi’nin Avrupa’ya kaçmasıyla kapanmıştır.

Kimilerine göre o yıllar “sansür dönemi” olarak anılsa da…

Gazeteciler, akçeli iddialarla gündeme gelmemiştir.

Cumhuriyet döneminde ise Türk basını ve gazeteciler, “para karşılığı yayın, resmi/örtülü destek, yabancı kaynaklardan yardım veya rüşvet” iddialarıyla anılmıştır. 

İsmi bu tür akçeli işlerle karışan ilk kişi ise hiç kuşkusuz, ‘Genç Cumhuriyet’in “gözde” gazetecilerinden olan Yunus Nadi’dir.

Almanya’da çıkarılan bir yasayla, ülkeye........

© Yeni Akit