Satın al, kullan ve terk et! Modernizm çöp ve çöplükten ibaret!

“Tüketim” değil, “üretim” öncelikli ve önemli bulunuyordu. Ürettikçe tüketileceği varsayılıyordu. Seri üretimin kitlesel tüketime yol açacağı düşünülüyordu. Bunun bir noktaya kadar da doğru olduğu gözlenmişti. Tüketicinin doyuma ulaşmasının üretimi anlamsız kılabileceği ve tüketimi şekillendiremeyeceği fark edildi. Üretimin doğal sonucu olarak görülen “tüketim”, üretimin temel şartı olarak görülmeye başlandı. Böylelikle, ekonomik işleyişin merkezinde üretimin değil tüketimin yer aldığı yeni bir döneme geçildi. Bu anlayış zevkleri ve ihtiyaçları çoğaltarak tüketimi yaygınlaştırmanın ve çoğaltmanın üretimi artıracağı esasına dayanıyordu. Hayatın anlamı ve mutluluğun tek kaynağı tüketmek olarak görülmeye başlandı. Bu durum, tüketimin sadece ihtiyaçlara değil, gittikçe artar şekilde arzulara dayanan bir olguya dönüşmesinin bir gereğiydi. Yepyeni bir insan tipi oluştu. Bu olabildiğince çok tüketen insan tipiydi.

​Sosyal, kültürel ve ekonomik olarak uygulanan tüketim olgusu ve ideolojisi, milyonlarca insanın gözünde kapitalizmi geçerli, alternatifsiz tek ekonomik, saygın bir sistem hâline getirdi. Kitle iletişim araçları da sürecin şekillenmesine ve devamına önemli katkılar sundu. Belirli merkezlerde üretilen ve yönlendirilen kitle kültürü, kişilerin neyi sevip neyi sevmeyeceklerini, neden korkup neden korkmayacaklarını, insanların hayranlık duydukları kişiler gibi olabilmeleri için sahip olmaları gereken kimlik ve görünüm tarzlarının nasıl olması gerektiğini belirlemeye başladı. Bu sayede küresel sistem içerisinde farklı seslerin ortaya çıkması ve insanların kapitalist düzeni sekteye uğratması da engellenmiş oldu.

Kapitalizmin veya onun ürünü olan tüketim kültürünün varlığını sürdürebilmesi “yeni” olana “modaya uygun” olana ve “tüketmeye” tutkuyla bağlı kişilikler inşa ettirildi. Kitle iletişim araçlarının kesintisiz bir şekilde sundukları moda, kesintisiz........

© Yeni Akit