Bizim Mİ’RÂC’ımız ve değerleri

NUSRET REŞBER

Bu gece, 27 Receb, Peygamberimizin “bir gece, Mescid-i Harâm’dan Mescid-i Aksâ’ya götürüldüğü ve oradan da Rabb’ul-Âleminin yüce huzuruna çıkarıldığı” mucizenin gerçekleştiği “İsrâ ve Mi’râc” gecesidir.

İsrâ suresi’nin ilk ayetinde bu mucize olay şöyle anlatılır: “Bir gece, kendisine bazı âyetlerimizi gösterelim diye kulunu Mescid-i Harâm’dan çevresini mübarek kıldığımız Mescid-i Aksâ’ya götüren Allah eksikliklerden münezzehtir...” Olayın geri kalan kısmını peygamberimizden öğreniyoruz.

Olayın çok teferruatına girmeyeceğim. Evvela bu olaydan kazanımlarımız, dikkat edeceğimiz değerlerimiz nelerdir onu özetleyeceğim. Bu gece Mi’rac Gecesi/Kandilidir. Şu kadar ibadet etmek, oruç tutmak her zaman olduğu gibi bugün ve gecede de yapılmasında mahsur yoktur. Farz, sünnet ve olmazsa olmaz kaydı konulmadıkça.

Ancak Mirac’ın; bu anlayış ve inanışımızın çok ötesinde bir derinliğe sahip olduğunu da belirtmek isterim.

Mi’râc’ın öncesinde neler yaşandı? O yıl “Hüzün Yılı”ydı. Bunu hatırlamadan Mi’râc anlaşılmaz!

Hz Peygamber, o sene en büyük destekçisi, kendisine ilk iman eden eşini, müminlerin annesi Hz. Hatice’yi kaybetmişti. O yıl büyük hamisi amcası Ebu Talib’i kaybetmişti. Anayurdu Mekke’de bütün kapılar yüzüne kapatılmış, bir çıkış yolu ararken Taif’e gitmişti. Oradan da taşlanarak çıkartıldı. Tekrar doğduğu şehre, başkasının emânı ile ancak girebildi. Daha evvel inananlarla beraber boykota da uğramıştı. Bugünkü Gazze misali bir mahalleye hapsedilmiş, her şeyden mahrum kalmıştı.

Tüm bunlar, “Rabbim Allah’tır” dediği ve hakka çağırdığı için reva görülüyordu.

“sahipsiz ve korumasız” sanıldığı bir sırada yegâne........

© Yeni Akit