Almanya’nın bir başka yüzüİDRİS GÜNAYDIN

“Almanyadayım” başlıklı yazım nedense bir hayli ilgi gördü. Her fırsatta Türkiye’yi küçük düşürmek isteyip, gavuru yüceltmek isteyenler ise, sanki kalemleri ellerinde beklerlermiş gibi, çala kalem döktürmüşler. Bravo.

Aleyhte olunca iyi beceriyorlar yazma işini.

Almanya’nın gerçekten gıpta edilecek yönleri var. Onları yazdım zaten. Son derece rahat kaldırım ve geniş yolları var. Cadde ve sokaklar sayıca çok.

Çünkü zamanında iyi, ileriyi görenler tarafından yönetilmiş. Otomobil fabrikalarının kurulduğu ve o günkü imkanlara göre bile olsa insanların otomobile azımsanmayacak ilgi gösterdiği yıllarda yolları ona göre planlamışlar. Yani bu yoldan otomobil girer, şuraya da park eder mantığı ile.

O yıllarda Türkiye ne yapmış? Çok bilmiş angutlarımız yoldan geçecek eşek hesabını düşünmüşler. Nuri Killigil’in, Nuri Demirağ’ın, Vecihi Hürkuş’un, Necmettin Erbakan’ın yaptığı uçak ve otomobil fabrikalarının,  1927’de Türkiye’ye getirilen ve sonra kredilerle palazlanan Ermeni ve........

© Yeni Akit