Nasıl bu kadar çürüdük?ALİ SANDIKÇIOĞLU

Şu anda ülkemizin birçok kurumunda: köylüsünde, şehirlisinde, kadınında, erkeğinde yaşlısında, gencinde, amirinde, memurunda, işçisinde, iş vereninde, zengininde, fakirinde, hocasında, talebesinde, imamında, cemaatin de, gazetecisinde, yazarında, programcısında, hemen hemen her kademedeki insanımızda üzülerek ifade edelim ki, herkesin görüp, fark ettiği gibi çok büyük bir çürümüşlük meydana gelmiştir.

Herkesin tek bir hedefi var sadece para kazanmak veya herhangi bir yere baş olmak. Gününü gün etmek, yemek, içmek, eğlenmek, şehevi arzularını tatmin etmek.

Çok yazık ki bütün manevi, ahlaki, edebi değerler terk edilmiş herkes kendince haklı, kimse kimseyi tanımaz, saymaz,  durumda.

Karşılıklı, saygı, sevgi, insanların birbirlerini anlayışla karşılama durumu, özür dileme ve af etme mefhumları ortadan kalkmış. 

Birçoklarının belinde tabanca veya kesici aleti ile benim dediğim olur diye meydan okumalar. İşyerleri basmalar, kurşunlamalar, sokak ortasında insanları kadınları, ,yaşlıları dövmeler, kaçırmalar..

Yanlış yapanların kınanması, ayıplanması gerekirken ahlaksızların, rüşvetçilerin, hayasızların, edepsizlerin alkışlandığı bir dönem yaşıyoruz.

Eskiden kul hakkından, yetimin, dulun, garibin, şehit çocuklarının bir kör kuruşuna el uzatmaktan korkan bir milletin evlatları, bugün nasıl çarparım, nasıl çırparım, nasıl çalarım, nasıl rüşvetle hakkım olmayan işleri hallederim hesaplarının peşinde?!

Düşünebiliyor musunuz: Millete hizmetle görevli bir kısım belediyeler nasıl baklava kutuları içinde, kapalı otel salonlarında çanta çanta rüşvetlerin verildiği alındığı yerler haline geldi?

Üstelik bu rüşvetçileri vatandaşın lanetlemesi gerekirken büyük bir kısmı çok iyi, çok hayırlı bir iş yapmışlar gibi alkışlar ve destekler durumda.

Elbette ki bu çöküşü sadece maddiyatla ele alıp bir sonuç elde etmemiz mümkün değildir. 

Kokuşmanın, çöküşün birçok sebepleri vardır. 

Okullarımızda, birçok işyerinde, belediyelerde, fabrikalar da, bazı devlet........

© Yeni Akit