Zamanın çılgın değirmeni, ruhlarımızı amansız bir hızla öğütüyor. Eşyanın gürültüsü mekânın uğultusuna karışıyor... O anlarda insan bir sığınak arıyor. Sessiz ama etkili bir sığınak. İşte bir kitabının yapraklarında o sığınak, sizi şefkatle modern kölelikten çıkararak adeta ulûhiyetin kollarına bırakıyor.

Sufi Kitap tarafından yeniden okurla buluşturulan Abdülkerim Kuşeyrî Hazretleri’nin Kuşeyrî Risalesi, tam da bu modern çölün ortasında susuz kalmış ruhlara serin bir pınar gibi ulaşıyor.

Münevver Cemal Aydın’ın titiz tercümesiyle karşımıza çıkan kitap, İmam Kuşeyrî’nin asırlar önceki döneme şahitliği tahtında çok mühim bir eser.

Kitabın sayfalarını çevirirken içimde buruk bir sızı bırakan bir kıssaya rastladım. Büyük fıkıh ve ilim âlimi İmam Şâfiî ile Ahmed b. Hanbel yan yana otururken, yanlarına ümmî, yani okuma yazması olmayan bir çoban, Şeybân-ı Râî Hazretleri gelir. Ahmed b. Hanbel, görünüşte kitâbî bilgisi olmayan bu çobana fıkhî bir soru sormak........

© Yeni Akit