Değerli okuyucularımız herkese dua ve selamla yazıma başlıyorum.İnsanlık tarihi boyunca toplumları ayakta tutan görünmez sütunlar vardır. Kimi zaman bir öğretmen, kimi zaman bir lider, kimi zaman bir kahraman… Ama bütün bu kimliklerin arkasında çoğu zaman aynı kişi durur: anne.Anneler Günü yalnızca hediye alınan, çiçek gönderilen ya da sosyal medyada birkaç cümle paylaşılan bir gün değildir. Bu gün; vicdanın, emeğin, fedakârlığın, sabrın ve insanlığın yeniden hatırlandığı bir muhasebe günüdür.Modern dünya hızla değişirken insanlar başarıyı makamla, mutluluğu parayla, değeri görünür güçle ölçmeye başladı. Oysa bir annenin yıllarca sessizce yaptığı fedakârlıkların karşısında hiçbir servetin gerçek anlamda büyük olmadığı açıktır. Çünkü anne; yalnızca bir çocuk büyütmez. Bir karakter, bir ahlak, bir toplum ve aslında bir gelecek inşa eder.Gelişmişlik sadece gökdelenlerle, teknolojiyle ya da ekonomik rakamlarla açıklanamaz. Bir toplumun gerçek medeniyet seviyesi; yaşlısına, çocuğuna ve özellikle annelerine gösterdiği saygıyla anlaşılır.

Bugün dünyanın birçok yerinde anneler yalnızlaştırılıyor. Çalışma hayatının yükü, ekonomik sıkıntılar, sosyal baskılar ve dijital çağın oluşturduğu yabancılaşma; anneliği kimi zaman görünmez bir mücadeleye dönüştürüyor.Bir annenin gece uykusuz kalması doğal kabul ediliyor ama onun ruhsal yorgunluğu çoğu zaman fark edilmiyor. Ev işleri “görev” sayılıyor ama o emeğin ekonomik karşılığı hesaplanmıyor. Çocuk yetiştirmek dünyanın en zor sorumluluklarından biri olmasına rağmen çoğu zaman........

© Van Havadis