Geçenlerde OECD’nin taze yayımladığı o kapsamlı rapora bakıyordum: Education at a Glance 2026. Raporun satır aralarını okurken insan ister istemez durup düşünüyor. Dünya eğitim sistemlerinin geleceği üzerine kafa yorarken, bizim kendi evimizin içindeki manzarayla OECD’nin resmettiği küresel tablo arasındaki derin tezat tokat gibi yüzümüze çarpıyor.

Raporun bu yılki ana temalarından biri küresel öğretmen açığı.

OECD diyor ki: Letonya’dan Lüksemburg’a, Avrupa’dan Amerika’ya kadar birçok gelişmiş ülkede sınıflar boş kalıyor. Mesleğe giren öğretmen sayısı yetersiz, mevcut kadroların yaklaşık yüzde 9’u ise ulusal standartlardaki mülakat ve yeterlilik şartlarını tam karşılamadan sınıflara girmek zorunda kalıyor. Matematik, fen veya özel eğitim öğretmeni bulmak dünyada adeta bir lüks haline geldi.

Bizim Krizimiz Başka: Bulamamak Değil, Atayamamak!

Şimdi eğri oturup doğru konuşalım: Türkiye’nin derdi dünyayla aynı mı?

Dünyadaki kriz "Sınıfa koyacak öğretmen bulamamak" iken; bizim memleketteki kriz yüz binlerce yetişmiş, diplomasını almış gencin kapıda beklediği bir istihdam darlığıdır.

Her yıl eğitim fakültelerinden ve formasyon programlarından mezun olan binlerce gencimiz var. Ancak kamunun istihdam kapasitesi........

© tv100