Bizim ülkede sabah uyanmak bile bir tartışmayla başlıyor. Alarm çalıyor… sen alarma bağırıyorsun: “NE BAĞIRIYORSUN SABAH SABAH?!” Yani gün daha başlamadan ilk kavgayı teknolojiyle yapmış oluyorsun. Telefon bile diyor ki: “Ben sadece saatim abi, bu öfke ne?”

Sokağa çıkıyorsun... Trafikte herkesin bir acelesi var ama herkes nereye yetiştiğini unutmuş. Kırmızı ışıkta bekleyen adama arkadan korna çalıyorlar. Adam ne yapsın? Işığı mı dövsün? Bizde korna bir iletişim dili: “Kalk” “Çekil” “Yaşa” “Öl” Hepsi aynı tuş.

Market kuyruğuna giriyorsun… Önündeki adam kasiyere değil, hayata hesap soruyor: “BU DOMATES NEDEN BÖYLE?!” Kasiyer de içinden: “Abi ben üretmedim, ben de şaşkınım…”

Toplum olarak sinirlerimiz, bildirim sesi açık telefon gibi: En ufak titreşimde “KİM LAN O?” diye zıplıyoruz.

Biz eleştiriyi yanlış anlamış bir milletiz.  Bizde eleştiri şöyle ilerliyor: Konu: Çöpü yere attın. Sonuç: “Sen zaten karakter olarak çöp bir insansın.”

Birine diyorsun ki: “Bunu şöyle........

© Turktime