Yazılarında kendisine hep ‘orta yaşlı öğretmen’ derdi. Ta ki bir gün yalnız kalıp kendi kendine “orta yaşı geçmişim” galiba diyene kadar. Evet hayat durmuyordu. Sürekli akıp geçiyordu. Şöyle bir eski günleri hatırladı. O zamanlar okulun en genç öğretmeniydi. Sene başlarında öğretmen fazlalığı olduğunda en gençleri başka okullara gönderiyorlardı. O dönemde okulun en genç öğretmeni olduğu için sene başlarında hep başka okullara gönderilme korkusu yaşardı. Şimdiye tekrar döndü. Evet artık orta yaşın ilerisine doğru gidiyordu.

Hep şunu tekrar ederdi: İnsanın iki doğum günü vardır. 1-Doğduğu gün, 2-Niçin doğduğunu anladığı gün. Ve asıl kutlanması gereken doğum günü "niçin doğduğunu anladığı gün olmalıdır” derdi.

İşte şimdi o günleri yaşıyordu. Her yaşın farklı psikolojik hâlleri vardır. Kendisi orta yaşın biraz daha ilerisine geçtiği için daha bir hassaslaşmıştı.

Orta yaşın ilerisine geçen öğretmen, Tin suresindeki bu âyetleri anlamaya başladığından beri her şeye hüzünleniyor, duygulanıyordu. Yanından geçtiği eski evlerin ilk hâlini düşünüyor ve aradan geçen uzun yıllar o güzelim evleri yıkık hâle........

© Türkiye