“At ürktü. Kontrolünü kaybetti. Yaralı danaya çarptı. Atlı havaya savrulup yere düştü”

Hatıramı anlatmaya bugün de devam ediyorum.

Şoför umursamaz tavırda cevap verdi:

“Bu yolun yavaşı da böyle Ahmet Ağa…”

Tam o sırada kamyon derin bir çukura girdi. Kasa sertçe savruldu. Hayvanlardan biri korkuyla şahlandı. Zinciri gevşeyen dana bir anda dengesini kaybedip kasadan aşağı yuvarlandı.

Hayvan asfaltın üzerine çakıldı. Kamyon fren sesiyle durdu. Toz bulutu yükseldi.

Uzun Veli koşarak dananın yanına çömeldi.

Hayvanın ön bacağı parçalanmıştı. Kan asfaltın üstüne ince bir çizgi gibi yayılıyordu. Kara Hasan ellerini başına götürdü. “Eyvah daha başlamadan bittik…”

Yaralı dana acıyla böğürüyor, gözleri korkuyla büyüyordu. İkisi de çaresizce birbirine baktı.........

© Türkiye