“Kızlar ve kadınlar, ellerine kına yakarlardı. İhtiyaca göre saçına kına vuranlar da olurdu”

Arda boyları ile ilgili hatıramı anlatmaya devam ediyorum. O bölgede, iklim ve toprak mısır yetiştirmeye uygundu. Mısıra "mısır", koçanına "kobak", kobağı örten kat kat kabuğuna "kavuz" ve "purilo" derler. Mısırın gövde kısmına, yani kökten püsküle kadar olan kısmına "şuma" denirdi. Kabuğu örten puriloyu atmazlardı. Bunun uzun ve yumuşak olanlarını ayırırlar ve bundan hasır örerlerdi. Komşu kadınlar ve bilhassa genç kızlar sırayla evlerde toplanır, el birliği ile yani imece usulü ile hasırları örerlerdi. İmeceye "meci" derlerdi. Uzun kış gecelerinde, mâniler söyleyerek hem iş yaparlar hem de bir bakıma eğlenirlerdi. Ev sahibi, mısır patlatır, duruma göre turşu, pekmez, meyve gibi ikramlarda bulunurdu. Hasırlar, gayet dayanıklı........

© Türkiye