“Bugün bir bardak suya bile para vermek zorundayız ama çocukluğumuzda su sebildi...”

Hatıramı anlatmaya bugün de devam ediyorum. Kul hakkı, iyilik yapma, vicdan, merhamet, saygı, sevgi, adalet, fazilet, tevazu, ihlas, edep, hayâ, iman gibi ahlaklı olma erdemlerini babamızdan gördük annemizden öğrendik. Annemin bize “yalan söyleme” dediğini hiç hatırlamıyorum. Yalanı söyleyebilme ihtimalimizi konuşmayı bile hakaret sayardık. Hesabını verirken zorlanacağımız bir durum olduğunda annem “gözümün içine bak!” dediğinde her şey biterdi. Yalan makinesine bağlanarak sorguya alınmış bir mahkûmdan farksız olur, her şeyi olduğu gibi annemize anlatırdık. Tamam anneye yalan söylenmez, Müslüman yalan söylemez gibi kurallar daha küçük yaşlardan beynimize kazınmıştı ama “annem gözümüzden her şeyi anlar”........

© Türkiye