Bazen hikâyede özlü bir söz paylaşıyorum. Hemen “Hocam, hayırdır? Kime kızdın?” şeklinde mesajlar gelmeye başlıyor. Yani yazdığım yazıların mutlaka bir adresi olduğunu düşünüyorlar. Artık bir şey yazmaya çekinir oldum. Paylaşmadan önce “Acaba kim üstüne alınabilir?” diye yazıyı on kere okuyorum.

Peki böyle düşünmekte haklılar mı? Benim yazılarla ilgili yanılıyorlar ama genel olarak haklı olduklarını söyleyebilirim. Çünkü gerçekten de özellikle akşam 22.00 sularında sosyal medyada bir özlü söz geçidi başlıyor. Sanki herkes birilerine mesaj yolluyor.

Koynunda yılan besleyenler, vefanın sadece bir semt olduğunu fark edenler, iyi niyetinin son kullanma tarihi geçenler, herkese ederi kadar muamele etmeye karar verenler… Hepsi birden ortalığa dökülüyor.

Bir keresinde WhatsApp durumlarda ardı ardına gelen sitemkâr cümleleri görünce ben de “Arkadaşlar! Bir kişiye kızıp bütün rehbere ayar veriyorsunuz! Şu meseleleri aranızda halledin artık!” yazmıştım.

Bayağı bir gündem olmuştu.

İma dili ve edebiyatı

Peki ne oluyor da akşamın o saatinde insanlar birden kendini aforizmalara vuruyor?

Galiba olan şu… Gündüz iki kişi arasında ufak bir sürtüşme yaşanıyor. O an bir şey söylenmiyor ama akşam olunca zihnin kayıt odasında o sahne tekrar tekrar........

© Türkiye