Erkara ne yapıp yapmış önce pederinin gönlünü almış, şehirdeki muhterem zevatın saraya kabulünü sağlamıştı. Kripto'nun keyfine diyecek yoktu.

Köpek, karanlıkta daha siyah görünüyor, yalnız gözleri, iki kızıl kor gibi yanıyordu. Yere koyulan kavurmaları iştahla, ağzını şapırdata, şapırdata yemeye başlarken, dilenci de yavaş yavaş keskin bıçağını kaldırdı. Köpek her şeyden habersiz ikram edilen ziyafeti bitirmeye çalışıyordu. Sahte dilenci, kafasına, boynuna baktı. En zayıf yerinin neresi olabileceğini hesapladı. Elindeki kamayı bütün kuvvetiyle, zavallı hayvanın böğrüne indirdi. Acı, dehşetli bir ses, gecenin karanlığını yırtarcasına tâ Kızıl Köşk'e kadar ulaştı. Ağaçların arasında can havliyle döndü, durdu bir müddet. Sonra da sendeleyerek, çalıların üzerine düşüverdi boylu boyunca.

Eli ayağı kanlar içindeki adam, eğilip hayvana baktı. Ayakları hâlâ titriyordu. Yarı açık ağzından dili sarkmıştı. “Ahbaplığımız buraya kadardı arkadaş!” diyerek yürüdü.

Kötülüklerden kaç, verme hiç........

© Türkiye