Hüsnâ Hanım: "Bu Kâbus denilen adam hem korkuyor, hem de kötülük yapmaktan geri durmuyor efendi. Ne biçim adammış?"

Beyazıd Paşa, alelacele hazırlanıyordu. Hayat arkadaşı onun saray faaliyetlerinden, yapacaklarından hiç konu açmaz, sormazdı bile. Kendiliğinden bir şeyler anlatırsa anlatır, o da bu duvarların dışına çıkmazdı. Devlet işlerindeki sırlılığı çok iyi kavramıştı Hüsnâ Hanım.

Bugün farklı bir güne benziyordu. Elbiselerini getirmiş, tek tek tutup giyinmesine yardım ediyordu.

Düşmanların korkak oluşlarından, bu sebeple sinsi davranmayı tercih ettiklerinden bahsetmişti kıymetli devlet adamı, biricik hayat arkadaşı Beyazıd Paşası.

- Bu Kâbus denilen adam hem korkuyor, hem de kötülük yapmaktan geri durmuyor efendi. Ne biçim adammış?

- Belki de elinde değil.

Beyazıd Paşa, refikasının bedduâsına gülümsedi.

- Senin de sabrın taşıyor bakıyorum.

- Bilmem bey, hayıflanırım işte.

- Daha neler, ne........

© Türkiye