Bu hafta İstanbul’da Worldef E-Ticaret Zirvesi’ndeydik. Katılımcı olarak bulunduğumuz bu fuarda üç gün boyunca çok sayıda insanla buluştum. Fuarların en büyük faydası insanlarla temas etmek, diyalog kurmak, iş, ticaret ardından geliyor. Orası nasip işi.

Fuarda standımıza beş-altı genç yaklaştı bankoya. Heyecanları, tedirginlikleri yüzlerinden okunuyordu. Hemen kalktım masadan, yanlarına gittim.

Gençler Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesindenmiş. Biraz sohbet ettikten sonra baktım ki çocukların gözlerinde gelecek kaygısı, iş bulma, hayatlarını düzene koyma endişeleri var.

“Gelin” dedim “Size ben bir güzellik yapmak istiyorum.” Aldım bu gençleri, önde ben, arkada gençler, başladık yürümeye. Bir aralık arkamı döndüğümde arkamda yirmi beş genç vardı. Meğer Tokat’tan yirmi beş genç bir olup gelmişler. Başlarında üç hocaları, düşmüşler İstanbul yollarına.

Gençleri fuardaki en popüler, en hızlı büyüyen, en başarılı firmalarının stantlarına götürüp patronlarına seslenip çağırdım. Patronlar da var olsunlar toplantılarını bırakıp geldiler. Ayaküstü çocukların her birine birer e-Ticaret paketi kurma hakkı kopardık. Bir başka firmamızın 34 yaşındaki genç patronu %1.000’in üzerinde büyümeyi sağladığı şirketinde bunu nasıl başardığını anlattı. Gençlerin hepsine tek tek cep numarasına kadar verdi.

Oradan çıktık. Bir ERP yani muhasebe yazılımı şirketinin standına gittik. Ben, yirmi beş genç ve üç de hoca. Oranın da kurucusu çok eski dostumuz, hemen toplantısını bırakıp geldi. Gençlerle tanıştırdım, gençlerden kendisine bahsettim.

Hemen ayak üstü bir iş birliği protokolü hazırladık.

Yarım saat içinde üç önemli CEO ile tanıştılar. Hepsi kendi işlerine göre bazı jestler yaptı gençlere.

Hadi bu şirketlerin de reklamı olsun, düzgün insanların, iyi şirketlerin reklamı olmayacaksa kimin olacak.........

© Türkiye