Bir Kurban Bayramını daha geride bıraktık. Her bayram olduğu gibi maalesef bu bayram da bayramı iple çeken, sevdiklerine kavuşmayı hasretle gözleyen binlerce insanımız bayram namazı yerine cenaze namazı için getirildi camiye. Mekânları cennet olsun.

Çok değerli bir yol arkadaşım, Mustafa Vural’ın kayınbiraderi, kayınbiraderinin eşi ve üç minik yavrusu Trabzon’a giderken Karadeniz Sahil Yolu üzerinde Giresun’da ışıklarda beklerken arkadan gelen ve inşaat demiri yüklü olduğu söylenen tırın duramaması nedeniyle vefat ettiler.

40’lı yaşlarda genç bir çift, 15 yaşında bir kız evlat. 7 yaşında biri down sendromlu ikiz erkek evlatlar. Bayramın birinci günü Trabzon Arsin’de âdeta bir gül bahçesini andıran yepyeni evlerindeler şimdi. Bir de 20 yaşında kız evlatları vardı, o da hastanede. Çok sayıda kırık var bedeninde. Henüz ailesinin durumunu bilmiyor...

Bu acı olaya çok yakından tanık oldum. Telefonun diğer ucundaki Mustafa Vural’ın “biz şimdi nasıl söyleyeceğiz yeğenimize, söyleyince bu kız nasıl tedavi olacak, nasıl iyileşecek” cümleleri hâlâ kulaklarımda. Zira kız kardeşimiz uyanıp uyanıp ailesini soruyor, ne kadar saklayabilirsiniz ki?

Hah, işte tam bu noktada bir garabetle karşılaştı aile. Kaza olduktan birkaç dakika sonra kazanın görüntüleri önce yerel gazetelerin internet siteleri ve sosyal medya hesaplarında, sonra da koca koca haber ajanslarının sayfalarında yer aldı.

Haberi elbette yapabilirler, ancak birçok mecra vefat edenlerin üçü çocuk olmasına rağmen isim soy isim açık şekilde haber yaptı. Yani yıllarca bu isimler internette aratıldığında bu kaza yakınlarının önüne çıkacak.

Kazanın görüntülerinde elbette vefat edenler görünmüyor ama bilseniz ki canınız, ciğeriniz o arabanın içinde, “aman canım ne olacak bu videodan” diyebilir misiniz?

Ben de sosyal medyada bir soru sordum. Haberi yapan muhabir arkadaşlara hitaben: “Bir yakınınız bu arabanın........

© Türkiye