Biz bu çağda açlıktan ya da savaştan ölmedik, biz birbirimizin gözünün içine bakmayı unuttuğumuz için tükendik.Dünyanın çivisi falan çıkmadı, sadece insan insana ağır gelmeye başladı. Artık kimse kimsenin yükünü, nazını, hüznünü taşımak istemiyor. Herkes sadece anlık bir neşe, kullanışlı bir ilişki, zahmetsiz bir yakınlık peşinde. Sırf bu yüzden, biraz derinleşmeye çalışan, bir insana hesapsızca sarılmak isteyen kim varsa bu düzende durmadan bir duvara çarpıyor.Sistem senin canını acıtmıyor; seni tek başına bırakıyor. Seni öyle bir........

© Türkiye