Vakti zamanında uzak bir diyarda, dağ gibi yükleri sırtında taşıyan bir hamal yaşardı.

Yük onun geçimiydi; ama zamanla geçim derdi, geçimlikten çıkıp geçimsizliğe dönüştü.

Çünkü hamal, yalnız bedeninde değil, zihninde de yükler biriktiriyordu.

Düşünceler, endişeler, pişmanlıklar…

Her biri görünmeyen bir çuvaldı sırtında.

Bir gün, bir gemi yanaştı limana.

“Bu gemi, nasip diyarına yol alacak. Gelmek isteyen binsin!”

“Bu yükleri başka diyarda satar, ömrümce rahat ederim” dedi.

Geminin güvertesine çıktı; ama bir tuhaflık........

© Türkiye