Ayların en güzeli mübarek ramazan ayını yarıladık. Sıcacık pidesiyle, mahya ışıklarıyla, mahalle davulcusuyla, hurmasıyla, güllacıyla, "oruç asabiyeti"yle, sabrıyla, iftar trafiğiyle, teravihiyle bir ramazan daha geçiiip gidiyor... Ezan okunurken müziğin sesini kısmaya üşenenler, dört gözle ezanı bekler oldu. Hoş, buna da şükür, kimi “ay ben tutamıyorum”cular, Survivor'da aç kalmaya razılar… Lafımızı da soktuktan sonra “Neysehh” diyelim, etrafa bir göz gezdirelim.

İftarda sahurda ne yenmeli temalı röportajlar yine, yeniden, illa vardı. Uzmanlar ha babam uyardı! Biri de çıkıp desin ki “Pidenin arasına basın tereyağını!” Yok…

“İftar bi olsun, iki pide yiyeceğim, köfte yiyeceğim, dolmaları bütün yutacağım, çayı demlikle güllacı tepsiyle götüreceğim” dendi, sonuç; çorbayla doyuldu… Bir adım daha ileri gidenler “Bir daha bu kadar çok yemeyeceğim” deyu söylendi,........

© Türkiye