Asgari ücretin faydadan çok zarar verici olduğunu daha önce yazdım. Geçtiğimiz günlerde asgari ücretin mahallî olarak belirlenmesine ilişkin bazı tartışmalar yapıldı. İtirazlarımı muhafaza ederek bu önerinin lehine ve aleyhine söylenebilecek şeyler var...

Bölgesel asgari ücret, ülkenin her yerinde aynı ücret tabanını uygulamak yerine, illerin veya bölgelerin hayat pahalılığına, üretkenliğine, işsizlik oranına ve ekonomik gelişmişlik seviyesine göre farklı asgari ücretler belirlenmesidir. Böyle bir sistemde İstanbul, Ankara veya İzmir’deki asgari ücret ile daha düşük gelirli ve hayatın daha ucuz olduğu bir ildeki asgari ücret aynı olmayabilir.

Bölgesel asgari ücret lehindeki en güçlü argüman, Türkiye’deki ekonomik şartların bölgeden bölgeye çok değişmesidir. İstanbul’daki kira, ulaşım ve genel hayat pahalılığı ile Anadolu’nun küçük bir şehrindeki maliyetler aynı değildir. Buna rağmen, aynı asgari ücretin ödenmesi, pahalı şehirlerde yaşayan çalışanların geçim sıkıntısını ağırlaştırmaktadır. Bölgesel sistemde hayat pahalılığının yüksek olduğu şehirlerde daha yüksek asgari ücret belirlenebilir.

Ekonomik bakımdan geri kalmış bölgelerde ulusal asgari ücret, küçük işletmeler açısından ağır bir maliyet oluşturabilir. İşverene bir çalışanın toplam maliyeti, net ücretin üzerindedir. 2026’da asgari ücretli bir çalışanın işverene maliyeti, teşvik durumuna göre, yaklaşık 39-41 bin lira arasında........

© Türkiye