Bu köşede aktüel hadiselere çok girmek istemiyorum ama her şey üst üste geliyor.

Siyasi gündemler bir tarafa, 2 aydır neler yaşadık?

Arka arkaya yaşananların büyük bir tepki silsilesini tetiklediği gözden kaçıyor.

Şanlıurfa ve Kahramanmaraş’taki okul saldırıları bütün ülkeyi çocuklar konusunda hassaslaştırdı.

Eğitim hayatındaki şiddet, zorbalık, hem dijital hem fiziki dünyaya dair ebeveynleri evlatları hakkında düşünmeye sevk etti.

Ekranlarda uzun oturumlarda çocukların maruz kaldığı problemler çok konuşuldu.

Bir şeyleri yanlış yapıyorduk. Bu çocuklar böyle olmamalı…

‘Çocuklarımız bizim geleceğimiz ve bugünden tedbir almazsak, yarın daha büyük krizler doğabilir’ diye düşündük.

Derken Gülistan Doku dosyası patladı.

Detaylar yeterince yazıldı.

Üniversite okumak için gittiği şehirde gencecik bir kız valinin oğlu tarafından önce hamile bırakılmış sonra öldürülmüş.Yetmemiş, cesedi kaybedilmiş.

Bu da yetmemiş, deliller karartılarak suçlular ellerini kollarını sallayarak gezmiş.

Adaletin tecelli ettiği bir vaka olması sevindirirken, olayın korkunç boyutları hâlâ ortaya çıkıyor.

Bu da aileleri evlatları hakkında derin düşüncelere sevk etti. Eğitimden siyasete, hukuktan vicdan ve ahlaka kadar pek çok konu tartışıldı.

Derken bir haber; Van’da 5 yaşındaki Hamza Özsoy köpeklerin saldırısı sonucu vücudunun bir bölümünün yenilmesine bağlı kan kaybından vefat etti.

Aynı gün kuzeni 10 yaşındaki Ayaz Özsoy saldırıya uğramış, yaralı hâlde hastaneye kaldırılmıştı.

Olayın şoku yaşanırken bazı haber sitelerinin paylaşımlarını kaldırması etkiyi katladı.

Haftası dolmadan 11........

© Türkiye